- به نام خدا ، و به وسيلهء خدا ، و در راه خدا ، و بر آيين رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله ، خدايا ، اين كار را از روى ايمان به تو ، و تصديق كتابت انجام مىدهم ، اين بود آنچه كه خداوند و رسولش وعده داده بودند ، و خدا و رسولش راست گفتند . خداوندا ، بر ايمان و تسليم ما بيفزاى . 9 - سپس ميّت را با حالت تسليم به پيشگاه خداوند - جلّ جلاله - سپرده و نزد او به وديعه بگذارد و در اين حالت هر چه كه خداوند - جلّ جلاله - بر قلب و كلامش جارى ساخت ، بگويد . 10 - سپس ميّت را به پهلوى راست بدن و رو به قبله بخواباند . 11 - بندهاى كفن او را از سمت سر و پاها بگشايد . 12 - گونهء ميّت را از روى خاكسارى و ذلّت و براى جلب رحمت و عطوفت مولايش كه پروردگار پروردگاران است ، روى خاك نهد . 13 - مقدارى از تربت امام حسين عليه السّلام را همراه او قرار دهد ، زيرا در روايت آمده كه آن مايهء ايمنى از عذاب است ، و چون اين منزل ، منزل هولناكى است انسان نياز دارد كه تا نهايت امكان براى رهايى از آن [ به ائمّهء اطهار عليهم السّلام ] توسّل جسته و خود را از آن سلامت بدارد . 14 - در حديث آمده است كه پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : « نخستين مژده‌اى كه به مؤمن داده مىشود ، اين است كه به او گفته مىشود : خوش آمدى ، براستى كه خداوند تمام تشييع‌كنندگان تو را آمرزيد ، و دعاى تمام استغفاركنندگان براى تو را استجابت فرمود ، و گواهى تمام كسانى را كه به نفع تو شهادت دادند ، قبول نمود . » « 1 » 15 - سپس امورى را كه ميّت در حال حياتش بدان معتقد بود ( از آن جمله شهادت به يگانگى خداوند - جلّ جلاله - و رسالت رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - و امامت و

--> ( 1 ) در نگاه نخست به نظر مىرسد كه قسمت 14 به بحث مربوط نيست ، ولى ممكن است مقصود اين باشد كه در اين هنگام بهتر است كه انسان براى ميّت استغفار كند و به اهل خير بودن او شهادت دهد ، لذا مؤلّف بزرگوار قدس سرّه اين روايت را در اينجا ذكر فرموده‌اند .